Cukrzyca u kota - jak sobie z nią poradzić?
czytania opublikowano
Cukrzyca - niebezpieczna choroba endokrynologiczna, to nie tylko przypadłość dotykająca ludzi. Zapadają na nią również nasze psy i koty. Jeśli Twój kot otrzymał taką diagnozę od lekarza weterynarii, masz przed sobą wyzwanie. Pamiętaj jednak: cukrzyca u kota to nie wyrok! W poniższym materiale pomożemy Ci zrozumieć procesy zachodzące w organizmie kota chorego na cukrzycę, opiszemy najczęściej występujące objawy i podpowiemy, w jaki sposób traktować chorego czworonoga oraz jak przeciwdziałać chorobie. Zapraszamy!
Co to jest cukrzyca?
Cukrzyca jest chorobą endokrynologiczną (związaną z zaburzeniami hormonalnymi). To stan przewlekłego niedoboru insuliny w organizmie lub nieprawidłowości w jej metabolizowaniu. Inaczej ujmując, to stan hiperglikemii, czyli podwyższonego poziomu cukru we krwi.
Glukoza (cukier) pełni bardzo ważną rolę w organizmie. To źródło energii dla wszystkich komórek. Pozyskiwana jest z pożywienia (węglowodany), następnie trawiona i transportowana do komórek ciała poprzez układ krwionośny.
W tym procesie równie ważne zadanie pełni insulina, hormon produkowany w trzustce. Insulina odpowiada za regulację poziomu glukozy. Przyczynia się do przeniknięcia glukozy do wnętrza komórek i jednocześnie obniża jej poziom we krwi.
Zbyt mała ilość insuliny lub zwiększona oporność w przyswajaniu tego hormonu przez organizm powodują zaburzenia w wykorzystywaniu glukozy przez komórki ciała i stan podwyższonej glukozy we krwi - hiperglikemię (przecukrzenie).
Stan przewlekłej hiperglikemii niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań zdrowotnych:
- infekcje układu moczowego
- osłabienie kończyn miednicznych, zaburzenia równowagi, zaniki mięśniowe (neuropatia cukrzycowa)
- problemy okulistyczne (zaćma cukrzycowa, retinopatia)
- cukrzycowa kwasica ketonowa (DKA) - stan ostry cukrzycy u kotów nieleczonych lub leczonych nieprawidłową dawką insuliny. To sytuacja, gdy następuje drastyczny brak glukozy w organizmie. Komórki ciała nie mogąc wykorzystać glukozy do pozyskania energii, zaczynają spalać tłuszcze. W trakcie tego procesu powstają ciała ketonowe, które po przeniknięcia do krwi wywołują szereg niebezpiecznych dolegliwości dla kota: apatię, wymioty, zaburzenia w łaknieniu.
Uwaga!
Cukrzyca jest chorobą niebezpieczną. Nagły i drastyczny spadek poziomu glukozy w organizmie (hipoglikemia) może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.
Cukrzyca u kota - czynniki
zwiększające ryzyko wystąpienia choroby
Szacuje się, że na cukrzycę zapada 1 na 200 kotów. Czynnikiem zwiększającym ryzyko choroby u kota jest:
- wiek zwierzęcia - koty starsze, przeważnie po 9-tym roku życia
- kastracja - częściej samce niż samice
- otyłość
- predyspozycje rasowe - koty rasy birmańskiej i syjamskiej
- karma o niewłaściwym składzie - zbyt duża ilość węglowodanów w pożywieniu
- długotrwałe przyjmowanie przez kota leków sterydowych
- przewlekły stan stresu
- choroby współistniejące - niewydolność nerek, zapalenie trzustki, nadczynność tarczycy, infekcje
Symptomy cukrzycy u kota
Pierwszym symptomem cukrzycy, który powinien zaniepokoić opiekuna/opiekunkę jest zwiększone pragnienie u kota i związane z tym częstsze korzystanie z kuwety (wielomocz). Cukier wydalany w moczu kota chorego na cukrzycę jest doskonałym środowiskiem do rozwoju bakterii i przyczyną infekcji układu moczowego. Chory kot może wydawać bolesne odgłosy podczas oddawania moczu lub załatwiać się poza kuwetą.
Innym objawem choroby jest nadmierne zainteresowanie kota jedzeniem. Jednak mimo, iż opiekun/opiekunka zwiększa porcje jedzenia, masa ciała kota się zmniejsza. Mniejsza masa mięśniowa u kota z kolei wpływa na jego niechęć do ruchu i zabawy. Osłabione tylne kończyny nie pozwalają kotu na miękki, sprężysty chód i skoki na wyższe meble. Zwierzę staje się apatyczne i więcej niż zwykle śpi.
Kot chory na cukrzycę może przestać interesować się również ważną kiedyś dla niego higieną i kondycją futra. Sierść staje się zmatowiona, zmierzwiona, zaniedbana.
Rozpoznanie choroby
Wystąpienie powyższych objawów u kota powinno skłonić opiekuna/opiekunkę do wizyty z czworonogiem u lekarza weterynarii.
Rozpoznanie choroby odbywa się właśnie na podstawie wywiadu z opiekunem/opiekunką zwierzęcia, badania klinicznego oraz wyników zleconych przez specjalistę/specjalistkę badań dodatkowych: moczu i krwi.
Pamiętaj!
Diagnozę cukrzycy u kota powinien przeprowadzić wyłącznie lekarz weterynarii na podstawie badań. Wymienione wcześniej symptomy chorobowe mogą, lecz nie muszą wskazywać na rozwój cukrzycy u kota.
Badanie moczu
Diagnostyka cukrzycy u kota odbywa się poprzez badanie moczu zwierzęcia. Potwierdzeniem wystąpienia choroby jest obecność glukozy w moczu i/lub infekcja układu moczowego.
Badanie krwi
Drugim, nie mniej ważnym badaniem u kota podejrzewanego o cukrzycę jest biochemia krwi. W wyniku oznacza się poziom stężenia glukozy w krwi oraz stan wydolności narządów wewnętrznych, które mogły ulec uszkodzeniu podczas toczącej się choroby.
Uwaga!
Wizyta w klinice weterynaryjnej i pobieranie krwi u lekarza są przeważnie dla kota ogromnym stresem. Silny lęk może znaleźć swe odbicie w wynikach badań krwi czworonoga. Podwyższony poziom stężenia glukozy we krwi u zdenerwowanego, lecz zdrowego kota (hiperglikemia stresowa) zdarza się często i może dać wynik podobny do wyniku zwierzęcia chorego na cukrzycę. Podobna sytuacja nie zdarza się u psów. Dlatego u kotów do mierzenia poziomu glukozy w surowicy krwi wykorzystujemy także inne parametry biochemiczne.
Cel leczenia cukrzycy u kota
Głównym
celem leczenia cukrzycy u kota jest uzyskanie stabilnego poziomu glukozy we
krwi, a także przywrócenie zwierzęciu dobrostanu i dobrej kondycji zdrowotnej
(ograniczenie nadmiernego pragnienia i wielomoczu oraz niekontrolowanego
chudnięcia) przy jednoczesnych uniknięciu stanów ostrych, które mogą się
zdarzyć u nieprawidłowo leczonych zwierząt (hipoglikemia).
Cukrzyca u
kota najczęściej jest chorobą, z którą zwierzak będzie się zmagał do końca
życia.
Jednak właściwie prowadzone leczenie, dobrana dawka leków, regularne badania i wizyty w klinice weterynaryjnej, ścisła dieta, a wraz z nią zmniejszenie masy ciała u otyłego kota, większa aktywność fizyczna i ustabilizowany plan dnia pomagają opanować chorobę i przywrócić zwierzęciu komfort życia.
Pamiętaj!
Pamiętaj, że remisja choroby nie oznacza pełnego wyleczenia i że cukrzyca może powrócić. Twój kot nadal wymaga systematycznej kontroli lekarskiej, utrzymywania zdrowego trybu życia i właściwej diety.
Leczenie kota chorego na cukrzycę
Opieka nad kotem chorym na cukrzycę polega na skrupulatnym stosowaniu się do zaleceń lekarza prowadzącego. Wizyty kontrolne, podawanie leków, samodzielne wykonywanie badań w domu, ścisła, specjalistyczna dieta, odpowiednia dawka ruchu i uregulowany tryb doby to podstawa leczenia. Życie z kotem cukrzykiem wymaga więc wprowadzenia rutyny.
Podawanie insuliny oraz badanie moczu i
krwi w domu
Praktycznie każdy kot, u którego zdiagnozowano cukrzycę powinien przyjmować insulinę. Dawkę preparatu ustala lekarz weterynarii. Następne dawki insuliny podaje kotu opiekun/opiekunka w domu. Wykonuje w tym celu zastrzyk strzykawką lub specjalnym wstrzykiwaczem.
Jednym z elementów leczenia cukrzycy u kota jest regularne sprawdzanie stanu zdrowia zwierzęcia. Lekarz może zlecić opiekunowi/opiekunce samodzielne wykonywanie badań moczu i krwi w domu.
Do badania moczu służą paski testowe.
Do monitorowania poziomu glukozy we krwi w domu czworonożnego pacjenta służą glukometry weterynaryjne.
Wyniki badań powinny być zapisane i przedstawione lekarzowi prowadzącemu.