Gruczoły okołoodbytowe u psa - umiejscowienie, funkcja, problemy
czytania opublikowano
Jedną z częstych przyczyn wizyt psa w klinice weterynaryjnej są problemy z gruczołami okołoodbytowymi. Czym są te struktury i w jaki sposób pies objawia, iż zmaga się z niewłaściwym działaniem gruczołów umieszczonych w odbycie? Na te pytania odpowiemy w dalszej części materiału. Zapraszamy!
Zatoki okołoodbytowe u psa - umiejscowienie i funkcja
Zatoki okołoodbytowe u psa to niewielkie, symetrycznie rozmieszczone gruczoły zlokalizowane w okolicy odbytu, pomiędzy mięśniami zwieraczami. Aby łatwiej wyobrazić sobie ich położenie, można posłużyć się przykładem tarczy zegara — patrząc na odbyt psa od tyłu, zatoki znajdują się w okolicach godziny czwartej i ósmej. Nie są widoczne gołym okiem, ponieważ znajdują się pod skórą, w głębi tkanek miękkich.
Gruczoły te zawierają wydzielinę z feromonami.
Feromony to naturalne związki chemiczne wydzielane przez organizmy zwierząt (w tym także ludzi), które wpływają na zachowanie innych osobników tego samego gatunku. Oddziałują one na układ limbiczny, w tym podwzgórze — jeden z kluczowych obszarów mózgu odpowiedzialny za regulację emocji, temperatury ciała, odczuwania głodu i pragnienia, gospodarki wodno-elektrolitowej, rytmu snu oraz reakcji autonomicznego układu nerwowego.
U psów feromony wydzielane przez gruczoły okołoodbytowe pełnią ważną funkcję komunikacyjną. Służą m.in. do oznaczania terytorium, rozpoznawania atrakcyjności seksualnej oraz regulacji zachowań społecznych w stadzie. Podczas defekacji pies pozostawia na podłożu swój indywidualny „podpis zapachowy” — swoisty znak rozpoznawczy, który jest czytelny wyłącznie dla innych psów. Wydzielina z zatok okołoodbytowych uwalniana jest samoistnie w trakcie wypróżniania, dzięki skurczom mięśni odbytu i naciskowi stolca.”
Czasami jednak ten naturalny proces zostaje zaburzony.
Symptomy stanów zapalnych zatok okołoodbytowych u psa
Pies
manifestuje stany zapalne gruczołów okooodbytowych w określony sposób:
- Saneczkowanie - to przesuwanie się psa zadem po podłożu, silne pocieranie o ziemię czy podłogę. Ma to na celu złagodzenie świądu czy innego dyskomfortu.
Uwaga!
Saneczkowanie u psa może mieć różne przyczyny. Jedną z częstszych jest inwazja pasożytów wewnętrznych. Robaki wydalane wraz z kałem mogą podrażniać okolice odbytu, wywołując dyskomfort i charakterystyczne ocieranie się o podłoże. Pamiętaj, aby regularnie podawać psu preparaty odrobaczające. Jeśli zauważysz objawy saneczkowania, skonsultuj się z lekarzem weterynarii, który pomoże ustalić przyczynę i wdrożyć odpowiednie leczenie.
- Nadmierne zainteresowanie okolicą odbytu, takie jak uporczywe wylizywanie, może świadczyć o problemach zdrowotnych w tej części ciała. Stan zapalny odbytu może być spowodowany zatkaniem gruczołów okołoodbytowych lub inwazją pasożytów wewnętrznych. W takich przypadkach warto skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby ustalić przyczynę i wdrożyć odpowiednie leczenie.
- Ból podczas wypróżniania się — pies może wykazywać niepokój podczas prób defekacji, a także wokalizować odczuwany dyskomfort poprzez skomlenie, jęki lub inne dźwięki.
- Obrzęk, zaczerwienienie okolic odbytu
- Silny, nieprzyjemny zapach wydobywający się z odbytu
- Krew lub ropna wydzielina obecna w kale psa to objaw, który może wskazywać na poważne problemy zdrowotne. Wśród możliwych przyczyn wymienia się m.in. inwazję pasożytów wewnętrznych, infekcje bakteryjne lub wirusowe, zapalenie jelit, urazy mechaniczne, a nawet nowotwory przewodu pokarmowego.
Nigdy nie należy ignorować takich
symptomów! Jeśli zauważysz krew lub ropną wydzielinę w odchodach swojego psa,
natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Szybka diagnoza i wdrożenie
leczenia mogą zapobiec poważnym powikłaniom i uratować zdrowie Twojego pupila.
Najczęstsze przyczyny stanów zapalnych zatok okołoodbytowych u psa
- Zatwardzenie- Może być wynikiem nieodpowiednio zbilansowanej diety (np. zbyt mała ilość błonnika, podawanie kości), niedostatecznej aktywności fizycznej, odwodnienia, chorób układu pokarmowego, obecności pasożytów, ciała obcego w jelitach lub skutków ubocznych stosowanych leków.
- Biegunka-Zbyt luźny stolec nie wywiera odpowiedniego nacisku na gruczoły okołoodbytowe podczas defekacji, co uniemożliwia ich naturalne opróżnianie. Przyczyny biegunki mogą być podobne do tych, które prowadzą do zaparć.
- Spowolnienie perystaltyki jelit- Oprócz wcześniej wymienionych czynników, spowolnienie ruchów jelit może być wywołane silnym stresem.
- Osłabienie mięśni tłoczni brzusznej- Może wynikać z braku aktywności fizycznej, podeszłego wieku, chorób neurologicznych lub przebytych urazów.
- Atopowe zapalenie skóry-Stan zapalny skóry wywołany przez alergeny może również wpływać na okolice odbytu i zatoki okołoodbytowe.
- Choroby nowotworowe-Zmiany nowotworowe w okolicy odbytu mogą prowadzić do zaburzeń funkcjonowania zatok okołoodbytowych.
Pamiętaj!
U podstaw stanów zapalnych gruczołów okołoodbytowych leży zaburzenie naturalnego procesu uwalniania wydzieliny z zatok na zewnątrz. Gdy dojdzie do infekcji, drobnoustroje obecne w masach kałowych mogą dodatkowo zaostrzyć stan zapalny, prowadząc do tzw. infekcji wtórnych. Pies odczuwa silny świąd w okolicy odbytu, a próbując sobie ulżyć poprzez wylizywanie, może nieświadomie rozprzestrzenić infekcję na inne części ciała.
Stany zapalne zatok okołoodbytowych u psa – leczenie
Jeśli zauważysz u swojego psa którykolwiek z wymienionych objawów, nie zwlekaj — udaj się z nim do kliniki weterynaryjnej. Specjalista pomoże ustalić rzeczywistą przyczynę problemu i wdroży odpowiednie leczenie, by ulżyć Twojemu czworonogowi.