Kalendarz szczepień u szczeniaka i dorosłego psa
czytania opublikowano
Szczepienia to najprostszy, najbardziej skuteczny i przede wszystkim bezpieczny sposób, by zapewnić psu długie i szczęśliwe życie. Szczepionki chronią zwierzaka przed śmiertelnie groźnymi chorobami zakaźnymi. Jakie szczepienia są obowiązkowe i w jakim wieku psa? Przeciw jakim chorobom podajemy czworonogom szczepionki? Zapraszamy do lektury!
Co to jest szczepionka?
Najprościej ujmując, szczepionka to preparat zawierający osłabione lub całkowicie unieszkodliwione czynniki chorobotwórcze, których zadaniem jest pobudzić układ odpornościowy zwierzęcia do produkcji przeciwciał. Jeśli organizm zaszczepionego psa zostanie bowiem w przyszłości narażony na działanie takich drobnoustrojów, układ immunologiczny będzie „nauczony”w jaki sposób szybko i skutecznie walczyć z zagrożeniem.
Preparat (szczepionka) poniekąd imituje prawdziwą infekcję, lecz nie wywołuje pełnowymiarowej choroby.
Dlaczego szczepienia są tak ważne dla zdrowia i życia psów?
- parasol ochronny - szczepienia chronią przed groźnymi dla życia i zdrowia chorobami zakaźnymi (wirusowymi i bakteryjnymi)
- odpowiedzialność za inne zwierzęta - regularne stosowanie szczepień u psów podnosi poziom bezpieczeństwa dla innych zwierząt (odporność zbiorowiskowa)
- ochrona ludzi - niektóre choroby zakaźne występujące u psów mogą stanowić poważne zagrożenie dla życia i zdrowia dla człowieka. Szczepiąc swojego psa dajesz wyraz świadomości, godnej przykładu postawy obywatelskiej i odpowiedzialności wobec innych
- stosowanie się do przepisów prawa - polskie przepisy prawa stanowią, iż raz do roku każdy pies (szczenięta po trzecim miesiącu życia) powinien być zaszczepiony przeciw wściekliźnie
Ważne!
Każdy produkt medyczny, a do takich zalicza się również szczepionki, niesie ze sobą ryzyko wystąpienia objawów ubocznych. W przypadku szczepień są to zazwyczaj łagodne i szybko przemijające symptomy uboczne jak:
- guzek, obrzęk w miejscu podania i miejscowa tkliwość
- niewielkie podwyższenie temperatury ciała
- zmniejszenie apetytu
- chwilowa niechęć do ruchu
Szczepienia obowiązkowe – wścieklizna
Wścieklizna to silnie zakaźna, ekstremalnie niebezpieczna choroba wirusowa. Wścieklizną mogą zarazić się praktycznie wszystkie ssaki, w tym ludzie. W naszej strefie geograficznej nosicielami wirusa wścieklizny mogą być zwierzęta dzikie: sarny, nietoperze, lisy, kuny, jenoty oraz zwierzęta domowe: psy i koty.
Zakażenie wścieklizną następuje wskutek bezpośredniego kontaktu ze śliną chorego osobnika (pokąsanie, zadrapanie, zainfekowanie).
Jednym z możliwych objawów choroby są zmiany w zachowaniu (brak naturalnej czujności u dzikich zwierząt, napady szału bądź apatia). Chore na wściekliznę osobniki mogą zbliżać się niepokojąco blisko do ludzi i siedzib ludzkich. Inne, ogarnięte atakiem agresji wywołanej zmianami w mózgu, mogą wprost i bez powodu atakować zwierzęta lub ludzi.
Ważne!
Każde nietypowe zachowanie zwierząt dzikich (brak lęku przed kontaktem z człowiekiem, drgawki, piana widoczna na pysku, agresja czy apatia) powinny być sygnałem alarmowym dla człowieka. Pod żadnym pozorem nie wolno zbliżać się do takiego zwierzęcia i próbować mu pomóc. Należy za to natychmiast powiadomić służby.
W przypadku kontaktu z podejrzanym zwierzęciem (głaskanie, pogryzienie, kontakt ze śliną) należy natychmiast dokładnie umyć miejsce kontaktu i udać się do lekarza. Specjalista oceni stopień ryzyka i podejmie działania (podanie surowicy lub szczepionki). Wirus wścieklizny ma stosunkowo długi czas wylęgania w organizmie, co daje szansę na wdrożenie leczenia. Jeśli jednak u człowieka wystąpią już objawy choroby, rokowania na przeżycie są niewielkie.
W przypadku wystąpienia wścieklizny u zwierzęcia, rokowania są bardzo złe. To nieuleczalna i niemal w 100% śmiertelna choroba. Nie ma lekarstwa na wściekliznę. Chore zwierzę umiera w strasznych cierpieniach, a dodatkowo może zarazić inne osobniki. Zwierzę, u którego stwierdzono wściekliznę podlega obowiązkowej eutanazji. Jedynym sposobem profilaktyki są szczepienia ochronne (szczepionki wyrzucane przez służby w lasach oraz podawanie preparatów zwierzętom domowym).
Każdy pies powinien być raz w roku zaszczepiony przeciw wściekliźnie. Szczenięta szczepi się przeciw tej chorobie od trzeciego miesiąca życia.
Zalecane szczepienia podstawowe u psa
- Nosówka - groźna, wysoce zakaźna choroba wirusowa atakująca układ oddechowy, pokarmowy i nerwowy psa. Symptomy: gorączka, apatia, utrata apetytu, biegunka i wymioty, wyciek z nosa, kaszel,odwodnienie, drgawki, paraliż. Nosówka może nieść ze sobą śmiertelne zagrożenie życia dla szczeniąt.
- Parwowiroza - to kolejna, skrajnie niebezpieczna choroba wirusowa, siejąca śmiertelne żniwo wśród niezaszczepionych szczeniąt i młodych psów. Silne wymioty, wysoka gorączka i gwałtowne biegunki będące objawami parwowirozy szybko prowadzą do odwodnienia i wycieńczenia organizmu chorego zwierzęcia, a w konsekwencji do śmierci.
- Choroba Rubartha - to zakaźne zapalenie wątroby u psów wywołane innym patogenem, adenowirusem typu 1 (CAV-1). Choroba atakuje głównie wątrobę, nerki i oczy psa. Symptomy: wysoka temperatura, apatia, silne bóle brzucha, wymioty i biegunki. I tu, podobnie jak w poprzednich przypadkach, najbardziej narażone są szczenięta.
Szczepienia dodatkowe u psa
- Kaszel kenelowy
- Leptospiroza
- Borelioza
- Babeszjoza
Zalecany przez lekarzy weterynarii program szczepień
Szczenięta między szóstym a ósmym tygodniem życia zaleca się szczepić przeciw parwowirozie, nosówce, zakaźnemu zapaleniu wątroby, a następnie powtórzyć szczepienie po trzech, czterech tygodniach.
Szczepienia przeciw chorobom dodatkowym (kaszel kenelowy, leptospiroza) należy przeprowadzać u szczeniąt w podobny sposób.
Szczepienia przypominające zaleca się aplikować psom co 1-3 lata, zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.Szczepienie na wściekliznę należy powtarzać co roku.
Zabezpieczanie psów przed chorobami takimi jak babeszjoza i borelioza
Borelioza i babeszjoza to niebezpieczne choroby przenoszone przez kleszcze. Szczególnie niebezpieczna dla psów jest babeszjoza, choroba wywoływana przez organizmy pierwotniacze, atakujące czerwone krwinki psa, wywołujące silną anemię i śmierć.
Jedynym sposobem na ochronę psa przed kleszczami, będącymi wektorami babeszjozy i boreliozy jest zabezpieczanie czworonoga preparatami odkleszczowym, aplikowanymi na skórę karku, w formie obroży, sprayu czy tabletki do połykania.